ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Followers

Monday, May 30, 2011

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ

      Τό Σάββατο (28-5ου) ἐπέστρεψα ἀπό τή Κύπρο -  "τή μακαρία τή γή" "το χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στό πέλαγο" - μετά από 12ήμερη παραμονὴ μου στὴν ἰδιαίτερη μου πατρίδα. Κάθε φορά πού ἐπισκέπτομαι τὴ Κύπρο, αἰσθάνομαι συγκίνηση, χαρά, αλλά και μεγάλη θλίψη....! 
     Συγκίνηση καὶ χαρά, διότι ἀπλούστατα, πέραν τοῦ ὃτι συναντῶ ἀγαπητά μου πρόσωπα,  ἐκεῖ γεννήθηκα, εκεῖ ἒζησα τὰ παιδικὰ καὶ ἐφηβικὰ μου χρόνια. Οἱ ἀναμνήσεις μὲ κατακλίζουν ὃταν περτριγυρίζω στὰ στενὰ δρομάκια τῆς παλιᾶς Λευκωσίας (τῆς "ἐντός τῶν τοιχῶν", μνῆμες ἂρρηκτα συνδεδεμένες μὲ "τὰ χρόνια τῆς ἀθωότητας" καὶ τῆς ξεγνιασιᾶς. Χρόνια, ποὺ γιά ὃλους ἒχουν ἰδιαίτερη σημασία.
     Ἡ θλίψη ποὺ ἀνέφερα πιὸ πάνω, προέρχεται ἀπὸ τὴ γνώση τῆς παρουσίας τῶν Τούρκων κατακτητῶν, τἠ γνώση ὃτι το 40% τῆς ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΑΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ βρίσκεται κάτω ἀπὸ τὴ μπότα του Ἀττίλα, βρίσκεται ὑπὸ Τούρκικη κατοχὴ. Οἱ Τούρκοι ὑπενθυμίζουν μὲ κάθε τρόπο τὴν ἐκεῖ παρουσίαν τους. Ἡ τούρκικη σημαία στὴν ὁροσειρὰ τοῦ χιλιοτραγουδισμένου καὶ πανέμορφου Πενταδακτύλου, τῆς ὁροσειρᾶς μὲ τὶς κορυφές ἀπ' ὃπου ἡ θέα πρός τὶς άκτές τῆς Κερύνειας, νομίζω πώς εἶναι ἀπὸ τὶς ὡραιότερες τοῦ κόσμου (!)..., η σημαία λοιπόν αὐτὴ δὲν ἀφήνει κανένα νὰ ξεχάσει ὃτι ἡ Τουρκία εἶναι ἐκεῖ!
     Ὃμως ἡ θλίψη πηγάζει καὶ ἀπὸ τὶς ἀναμνήσεις τῶν χαμένων θυσιῶν, ἀπὸ τὶς εἰκόνες-σκέψεις τόσων καὶ τόσων ἀδικοχαμένων παλλικαριῶν ποὺ χάθηκαν ἀπὸ τὸ καιρὸ τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ ἀγῶνα, ποὺ χάθηκαν πολλές φορές σὲ ἐνδοεμφύλιους σπαραγμούς, ποὺ χάθηκαν κατὰ τὸ πραξικόπημα καὶ τὴν εἰσβολή, καὶ χάνονταν κατὰ καιρούς μέχρι καὶ τὰ τελευταῖα χρόνια (Ίσαάκ, Σολωμός). Γιατὶ παρὰ τὶς τόσες καὶ τόσες θυσίες, ὂχι μόνο δὲν ἒγινε δυνατὴ ἡ πολυπόθητη ΕΝΩΣΗ, ὂχι μόνο δὲν κατορθώθη τουλάχιστον νὰ ἒχουμε μιὰ  πραγματικὰ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΥΠΡΟ ἀλλά ἀντίθετα φέραμε ἐμεῖς οἱ ἱδιοι (!!!), μὲ τὸ προδοτικὸ καὶ ἐπαίσχυντο παραξικόπημα, τοὺς Τούρκους νὰ κατέχουν τὴ μισὴ Κύπρο καὶ νὰ μᾶς κοροϊδεῦουν γιὰ πάνω ἀπὸ 50 χρόνια τώρα, ὃτι ἐνδιαφέρονται γιὰ λύση τοῦ προβλήματος! Αὐτὴ εἶναι ἡ σκληρὴ πραγματικότητα δυστυχῶς. Καὶ λύση "δίκαιη καὶ βιώσιμη" δὲν πρόκειται νὰ ἐμφανισθεῖ, ἐκτός κι ἂν ἀποδεχθεῖ ἡ Ἑλληνικὴ πλευρὰ τὶς λύσεις ποὺ προτείνει ἡ ἂλλη πρευρὰ!
     Αὐτές τὶς σκέψεις κάνω πάντα, αὐτές οἱ σκέψεις φέρνουν τὴ θλίψη, αὐτὲς οἱ σκέψεις δὲν μὲ ἀφήνουν νὰ νιώσω, μὲ ὃλη τὴ σημασία τῆς λέξης, τὴ χαρὰ, χαρὰ ποὺ θὰ ἒπρεπε νὰ μὲ κυριεῦει κάθε φορὰ ποὺ ἐπισκέπτομαι τὴ "γῆ τοῦ ἣλιου, τοῦ καλοκαιριοῦ, τῆς χαρᾶς καὶ τῆς ἀγάπης"!
  

6 comments:

anagnostria said...

Μόλις σου έστειλα μέιλ πριν δω την ανάρτησή σου. Πολύ δικαιολογημένα τα συναισθήματά σου, γράψε όμως κάτι και για τη σύγχρονη Κύπρο που εκτός από τους Τούρκους έχει τόσες ομορφιές και τόσα άλλα ενδιαφέροντα, όπως τα είδες και στην περιήγησή σου στη δυτική πλευρά, καθώς και εστιατόρια, καφετέριες, ωραίους δρόμους, καταστήματα, mall κ. ά. Έτσι, για να βοηθήσεις και λίγο τον τουρισμό μας...

Meropi said...

Βρε Mike μου καλέ,
πώς σου ήλθε και γράφεις με πνεύματα και περισπωμένες? Τα ξεσυνηθίσαμε και μου φαίνεται περίεργο.
Όσο πιο γρήγορα δούμε την κατάσταση με ρεαλισμό, τόσο το καλύτερο. Περιμένοντας το ανέφικτο, εμπεδώσαμε τη διχοτόμηση.

Ἅ λ ς said...

μα δεν ειναι πολυ δυσκολη η αναχωρηση απο εκει μετα;; ουφ!

Mike said...

Αγαπητές :
anagnostria, πολύ εύστοχο το σχόλιο σου. Θα κάνω μια ανάρτηση ακόμα, και θα αναφερθώ στις ομορφιές της ... πανέμορφης μεγαλονήσου!

Μeropi, το πολυτονικό το χρησιμοποιώ ιδιαίτερα στην άλλη ιστοσελίδα (byzantinemusic)και το κάνω σε αντίδραση της πρότασης κάποιων, για κατάργηση των πολλών ι, ε κλπ. Δηλ. να καταργηθούν τα αι, ει, οι κλπ, για να απλουστέψουμε κι άλλο ακόμα την πανέμορφη μας γλώσσα. Ουσιαστικά να την καταστρέψουμε ολοτελώς!

Als, ναι είναι δύσκολη πάντα η αναχώρηση από τόπους που αγαπάς πάρα πολύ, όμως μη ξεχνάς πως και εδώ που μένω έχω δημιουργήσει οικογένεια και πολλούς φίλους, η δε αγάπη για το τόπο πολύχρονης μόνιμης διαμονής, δεν διαφέρει και πολύ από την αγάπη για την ιδιαίτερη πατρίδα.

Ζήνα Λυσάνδρου said...

Μάκη, καλή σου μέρα.
Μόλις τώρα βρήκα τον χρόνο να μπω στο ιστολόγιό σου και να διαβάσω τις σκέψεις σου για την επίσκεψή σου στην Κύπρο. Καταλαβαίνω πώς νιώθεις! Δεν έχεις άδικο. Συμφωνώ όμως και με την αναγνώστρια ότι υπάρχουν και πολλά άλλα ενδιαφέροντα στην Κύπρο. Κακά τα ψέματα όμως, η κατοχή είναι "Το μέγα κακό και πρώτο", για να παραφράσω τον ποιητή.

Mike said...

Aγαπητή Ζήνα, όπως είπα, θα κάνω και μια ανάρτηση για τα πολλά καλά της Κύπρου. Αλλά, εμένα δεν με συγκινούν οδιάιτερα, όσα κι αν γίνουν στο τομέα της ανάπτυξης και της προόδου. Η κατοχή της Κύπρου από τους Τούρκους, και το ότι για να πάω στο "σπίτι" μου πρέπει να δείξω ταυτότητα (!), αυτό με καταθλίβει! Δεν έχω πάει στα κατεχόμενα, ούτε σκέφτομαι (προς το παρόν) να πάω. Ακόμα δεν έχω πάει ούτε στη Κωνσταντινούπολη, ὀπου τόσοι και τόσοι Κύπριοι (από τη Κύπρο) έχουν πάει.