ΜΙΚΡΕΣ ΤΟΜΕΣ ΣΕ ΜΕΓΑΛΑ ΘΕΜΑΤΑ. Κίκας Ολυμπίου
Αρχίζω σήμερα έναν κύκλο αναρτήσεων στη μνήμη της αδελφής μου, Κίκας Ολυμπίου (anagnostria.blogspot.com)
Ξεκινώ με τον πρόλογο του βιβλίου της, όπου η ίδια εξηγεί το έργο, την πρόθεση και την ψυχή που έβαλε στη γραφή της.
Ένα κείμενο που μας φέρνει ξανά κοντά στη σκέψη και την παρουσία της.
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Για τρία σχεδόν χρόνια, από τον Σεπτέμβριο του 1990 ως το Μάιο του 1993, κρατούσα μιαν εβδομαδιαία στήλη στην εφημερίδα "Σημερινή", με τίτλο "Κάθε Δευτέρα". Το περιεχόμενο της ήταν ποικίλο : Σκέψεις και προβληματισμοί με αφορμή τοπικά ή διεθνή γεγονότα, απόψεις πάνω σε επίκαιρα θέματα, έκφραση συναισθημάτων, σκέψεις με αφορμή κάποια διαβάσματα ή συμβάντα της προσωπικής μου ζωής. Γι αυτό και δε θα μπορούσα να τα κατατάξω σε συγκεκριμένο είδος. Θα έλεγα ότι ήταν άλλοτε δοκίμια και άλλοτε χρονογραφήματα ή κάτι ανάμεσα.
Σ' αυτό το βιβλίο θέλησα να διασώσω ένα μέρος από αυτή την τρίχρονη εργασία, κάνοντας μιαν επιλογή όσων κειμένων εύρισκα ότι είχαν να πουν κάτι πέρα από τη δημοσιογραφική επικαιρότητα και προσωρινότητα ή όσων είχαν μια προσωπική, συναισθηματική φόρτιση για μένα. Αν έχουν να πουν κάτι και στον πιθανό, μελλοντικό αναγνώστη, δεν ξέρω, το εύχομαι όμως.
-- Η σειρά με την οποία δημοσιεύονται τώρα δεν είναι ασφαλώς η σειρά με την οποία πρωτοδημοσιεύτηκαν. Προτίμησα την κατάταξη τους σε θεματικές ενότητες ανάλογα με το περιεχόμενο τους, πιστεύοντας ότι έτσι διευκολύνεται η ανάγνωση τους.
-- Τέλος, ένα σημείο για το οποίο αισθάνομαι την ανάγκη να απολογηθώ, είναι η απουσία βιβλιογραφικών παραπομπών ή η ελλιπής αναφορά τους. Τότε μεν δεν ήθελα να βαρυφορτώνω τα κείμενα με κουραστικές για τους αναγνώστες παραπομπές, τώρα δε ήταν πολύ δύσκολο πλέον να τις επανεύρω.
-- Ευχαριστώ τους συναδέλφους Κώστα Λυμπουρή και Καίτη Χρίστη, για τη βοήθεια που μου πρόσφεραν στην έκδοση αυτού του βιβλίου.
Αύγουστος 1994 Κ.Ο.
Έτσι ξεκινά το βιβλίο της Κίκας.
Με καθαρότητα, σεμνότητα και μια φωνή που ακόμη μας μιλά.
Ένας πρόλογος που θυμίζει το ήθος και την ευαισθησία της.
Μια αρχή για να ξανασυναντήσουμε τη σκέψη της.
Και κάθε φορά που διαβάζουμε ένα βιβλίο της, την νιώθουμε λίγο πιο κοντά.
No comments:
Post a Comment